Laat voor het eten

Fietsverhalen en fietsinformatie

Naar Stavanger

Foto hierboven: Noorse fjellen en Zweedse fjällen in het grensgebied tussen beide landen, ten westen van Vilhelmina, Zweden. Elsbeth fietst hier voorop (met Dirk in de buik) tijdens een zomerse bagage-fietstocht.

Het voorbereiden is weer begonnen, ik heb een nieuw fietsplan. Als alles goed gaat fiets ik volgend jaar april van Amersfoort naar Stavanger aan de Noorse westkust. Geen voor de hand liggend traject, wel de kans om fietsdingen te doen die ik al een tijdje wil.

Tunnelsymposium

Elke twee jaar organiseert het Zweedse equivalent van TNO, RISE, een internationaal symposium over tunnelveiligheid, het ISTSS. Drie dagen lang houden wetenschappers en praktijkmensen lezingen waarin ze nieuwe kennis en ervaringen presenteren. Per spreker 20 minuten, kort en heel krachtig, waardoor ik in die drie dagen een schat aan nieuwe kennis en inzichten opdoe over m’n vakgebied: tunnels. Het symposium is steeds op een andere plaats, dus in de afgelopen tien jaar was ik in Frankfurt, New York, Marseille, Montréal en Borås. In 2020 verviel het symposium (covid), in 2021 was het daarom online. In 2023 wordt het in Stavanger gehouden, van 26-28 april. Ik ga er naartoe fietsen.

Elsbeth filtert water op een tocht in het Glaskogen Naturreservat, in de buurt van Arvika (Zweden).

M’n eigen weg

Ik had ook met boot en trein kunnen gaan, zoals ik deed naar Frankfurt, Marseille en Borås (vliegen op korte afstanden is nergens goed voor), maar in het fietsplan komt veel samen. Ik kijk uit naar een wat langere route die ik zelf heb uitgezet. Waarop ik m’n eigen weg ga en voor meer avontuur kan kiezen. De meeste door anderen uitgezette routes gaan naar het zuiden, in het noorden ligt mijn grote liefde.

Heimwee

Ik heb al langer het plan om in de staart van de winter door Scandinavië te fietsen. In april zal er op veel plaatsen, zeker langs de hoge wegen in Noorwegen, nog sneeuw liggen. Tegelijkertijd zijn de dagen al langer en is de zon sterker. De groen-met-witte Zweedse bossen zullen tot leven komen in de voorjaarszon. Bossen waarin ik overal mag kamperen en waarin er nog geen muggen zijn – die komen pas in juni. ’s Nachts zal het aangenaam koud zijn, de muts moet soms op, in de ICA ga ik op zoek naar de Skagenröra, de dillkaviar en de müsli frukt. Terwijl ik dit typ heb ik heimwee. Zweden is mijn land sinds ik er voor het eerst kwam, heel veel keer geleden. Ik voel me ermee verbonden, ik heb het land lief als een vriendin waarmee ik zoveel heb meegemaakt dat het gevoel dieper gaat dan een vakantieliefde. Als alles goed gaat zal ik je komend jaar kunnen vertellen waarom.

Het plan

Het plan is om drie weken te fietsen, daarna het symposium van drie dagen en daarna in twee dagen terug naar huis. Dat laatste heb ik uitgezocht en is erg eenvoudig: trein Stavanger-Kristiansand (via vy.no, 3 uur, fiets kan mee), daarna de boot Kristiansand-Eemshaven. Om het gevoel te krijgen langer weg te zijn wil ik een vergelijkbare afstand fietsen als naar Rome. Ik mik op zo’n 2000 kilometer fietsen, gemiddeld zo’n 100 per dag (in Duitsland en Denemarken meer, op klimdagen in Noorwegen minder) met een enkele rustdag. Ik heb in april genoeg uren daglicht (na de equinox op 20 maart worden de dagen langer naarmate je verder naar het noorden gaat), grofweg van 06:00 uur tot 21:00 uur (dat kun je hier checken), dus als ik ’s avonds wat langer door wil hoeft dat niet in het donker.

(wordt vervolgd)

Geef een antwoord

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.