Laat voor het eten

Fietsverhalen en fietsinformatie

Overland naar Nepal

Foto boven: De Taklamakan (woestijn), Xinjiang, China.

In 1999 en 2000 zijn Elsbeth, de vrouw met wie ik mijn leven deel, en ik van Amsterdam naar Nepal gefietst. En daar bleef het op die reis niet bij. In de afgelopen jaren heb ik een klein deel van dit avontuur beschreven in drie artikelen in Outdoor Magazine, een outdoorblad dat niet meer bestaat. Familie en vrienden hebben snippers van onze belevenissen gehoord, maar het hele verhaal heb ik nog niet eerder verteld. Dat verhaal is op deze pagina’s aan het groeien.

De pas bij Daman, fietsen in Nepal

Elsbeth en ik op de pas (2322 meter) bij Daman, Nepal, met op de achtergrond Dhaulagiri.

Stukje bij beetje

Het beschrijven van wat we in al die tijd hebben meegemaakt is een reis op zich. Drie dikke dagboeken met samen meer dan 600 bladzijden met geschreven aantekeningen en 2394 dia’s zorgen ervoor dat mijn herinnering op het juiste spoor blijft. Ik heb de kaarten nog, de Snel waarop ik fietste staat in de garage, de fietskleren van toen liggen als herinnering in de kast. Al zijn er inmiddels wat jaren verstreken, het voelt alsof ik vorige maand vertrok.

Het verhaal verschijnt hier stukje bij beetje, hoofdstuk na hoofdstuk, mijlpaal na mijlpaal, land na land. Wanneer het af is? Dat kan ik niet voorspellen, net zoals we bij ons vertrek niet wisten hoe lang we weg zouden blijven. Of waar we uiteindelijk uit zouden komen.

Dankjewel dat je dit leest. Veel plezier! Ik ga terug naar 1999. Terug naar het Surinameplein in Amsterdam, waar het allemaal begon.

Noordelijk van Tunçbilek wordt de weg gravel.

Klaprozen bij Montefiascone.

Klaprozen bij Montefiascone.

Het begin

Dit verhaal begint in het najaar van 1997, als ik aan een goede vriend van mij vraag “Henry, weet jij nog een leuke vrouw voor mij?” “Jazeker, en die komt komende woensdag bij ons eten en dia’s over fietsen in Turkije bekijken. Moet jij ook maar komen, kun je meteen kennis maken.” Dat ging niet gebeuren. Een grap was leuk, maar ik liet me niet koppelen.
Het ging wel gebeuren.

Zo begon het. Twee mensen, een vrouw en een man, die elkaar ontmoetten op een dia-avondje van een wederzijdse vriend. Ze waren beiden niet op zoek naar een relatie, geen zin in gedoe zeiden ze. Maar ze wilden beiden fietsen, wisten ze. Na die avond gingen ze elkaar weer zien, ontdekten ze. De volgende keer dat ze elkaar zagen, fietsend langs het Valleikanaal, praatten en praatten ze en spraken ze met elkaar af dat ze samen een lange fietsreis gingen voorbereiden. Ze zouden hem samen gaan maken en wel zien hoe het met elkaar zou gaan.

Er waren eens twee mensen die elkaar vonden, die fietsend en reizend met elkaar vergroeiden. Ze gingen weg en kwamen bijna twee jaar later weer terug.
Dit is ons verhaal.

Overland naar Nepal – Hoofdstukken

Geef een reactie

Velden met een * zijn verplicht. Geen nood: je e-mailadres wordt niet gepubliceerd en is niet zichtbaar voor anderen.


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.